វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថូ
ន. [ថូ]
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់ទឹកមានសណ្ឋានដូចជាថោ តែមានកហើយមានគម្របដូចជាឆ្នុក :
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់ទឹកមានសណ្ឋានដូចជាថោ តែមានកហើយមានគម្របដូចជាឆ្នុក :
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់ទឹកមានសណ្ឋានដូចជាថោ តែមានកហើយមានគម្របដូចជាឆ្នុក :
“ថូដី, ថូចាន, ទឹក១ថូ។”
ប្រដាប់សម្រាប់ដាក់ផ្កាស្រស់មានសណ្ឋានផ្សេងៗ :
“ថូផ្កា, ផ្កា ១ ថូ។”