វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថោមភាព
ន. [ថោ-ម៉ៈ-ភាប]
ភាពដែលគួរឱ្យសរសើរ, ការស្ងើចឬកោតសរសើរ, ពាក្យសរសើរតម្កើងដោយសារមានជោគជ័យ :
ភាពដែលគួរឱ្យសរសើរ, ការស្ងើចឬកោតសរសើរ, ពាក្យសរសើរតម្កើងដោយសារមានជោគជ័យ :
ភាពដែលគួរឱ្យសរសើរ, ការស្ងើចឬកោតសរសើរ, ពាក្យសរសើរតម្កើងដោយសារមានជោគជ័យ :
“បានទទួលនូវថោមភាព, ត្រេកអរចំពោះថោមភាព។”