វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្គាម
ន. [ថ្គាម]
ធ្មេញធំៗ ដែលដុះនៅខាងចុងឆ្អឹងចង្កាទាំងពីរខាង មានទាំងខាងលើខាងក្រោម :
ធ្មេញធំៗ ដែលដុះនៅខាងចុងឆ្អឹងចង្កាទាំងពីរខាង មានទាំងខាងលើខាងក្រោម :
ធ្មេញធំៗ ដែលដុះនៅខាងចុងឆ្អឹងចង្កាទាំងពីរខាង មានទាំងខាងលើខាងក្រោម :
“ថ្គាមមនុស្ស, ថ្គាមដំរី, ថ្គាមខ្លា។”
ធ្មេញថ្គាមដែលដុះក្រោយគេបំផុត ជួនកាលដុះចេញមកតែផ្នែកណាមួយ ឬកប់បាត់ទាំងស្រុងក្នុងអញ្ចាញ។
“”
ធ្មេញដែលនៅបន្ទាប់ពីចង្កូមទាំងពីរ។
“”