វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្ងាន់
ន. [ថ្ងាន់]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ សន្តានទន្លា តែដុះនៅដីគោក ដំបូក ទួល ត្រួយនិងផ្កាជ្រក់ធ្វើជាអាហារបាន។
“”