វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្នាស
គុ.កិ. [ថ្នាស]
ត្រាតែ, ទាល់តែ, លុះត្រាតែ :
ត្រាតែ, ទាល់តែ, លុះត្រាតែ :
ត្រាតែ, ទាល់តែ, លុះត្រាតែ :
“ជូជកគាត់ខំប្រឹងឡើងកខ្វេសកខ្វាសថ្នាសតែបានដល់ទៅប្រគាបឈើ (មហាវេស្សន្តរជាតក កណ្ឌមហារាជបព្វៈ)។”
ពុំងាយនឹង, កម្រនឹង :
“ថ្នាសអ្វីនឹងបាន, ថ្នាសអ្វីនឹងដល់ ។”
(សាស្ត្រាល្បែងពាក្យកាព្យបុរាណមានច្រើនអន្លើ)។