វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្នាំគ្រាប់
ន. [ថ្នាំ-គ្រាប់]
ថ្នាំពេទ្យសម្រាប់ព្យាបាលដោយលេបតាមមាត់ មានសណ្ឋានជាគ្រាប់ រឹង ស្ងួត ដោយបណ្ណែនម្សៅនិងសារធាតុសកម្មមួយចំនួន។ ថ្នាំគ្រាប់មានច្រើនប្រភេទ ដូចជា ថ្នាំគ្រាប់ស្រោបស្ករ ថ្នាំគ្រាប់រលាយក្នុងទឹកជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ថ្នាំពេទ្យសម្រាប់ព្យាបាលដោយលេបតាមមាត់ មានសណ្ឋានជាគ្រាប់ រឹង ស្ងួត ដោយបណ្ណែនម្សៅនិងសារធាតុសកម្មមួយចំនួន។ ថ្នាំគ្រាប់មានច្រើនប្រភេទ ដូចជា ថ្នាំគ្រាប់ស្រោបស្ករ ថ្នាំគ្រាប់រលាយក្នុងទឹកជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់