វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្នឹង
ន. [ថ្នឹង]
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹក, ផ្កា, ផ្លែមានរសជូរសម្រាប់ប្រើជាម្ជូរស្ល។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹក, ផ្កា, ផ្លែមានរសជូរសម្រាប់ប្រើជាម្ជូរស្ល។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹក, ផ្កា, ផ្លែមានរសជូរសម្រាប់ប្រើជាម្ជូរស្ល។
ឈ្មោះវល្លិមួយប្រភេទ ស្លឹក, ផ្កា, ផ្លែមានរសជូរសម្រាប់ប្រើជាម្ជូរស្ល។
“”