វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្ពាល់
ន. [ថ្ពាល់]
សរីរាវយវៈនៃមនុស្សសត្វត្រង់ចំហៀងមុខទាំងខាងស្ដាំទាំងខាងឆ្វេង :
សរីរាវយវៈនៃមនុស្សសត្វត្រង់ចំហៀងមុខទាំងខាងស្ដាំទាំងខាងឆ្វេង :
សរីរាវយវៈនៃមនុស្សសត្វត្រង់ចំហៀងមុខទាំងខាងស្ដាំទាំងខាងឆ្វេង :
“ថ្ពាល់កំពុង ថ្ពាល់ដែលមានសាច់កំពុង។”
(ព.ទ.បុ.) មនុស្សដែលមានថ្ពាល់រីកគ្រហាញមានចង្កាខ្លី ច្រើនតែមានសម្ដីថ្វីមាត់ក្អេងក្អាង។
“”
(ព.សា.) កំប៉េះគូទ។
“”
កំប៉េះត្រគាក។
“”
ថ្ពាល់ដែលមានសាច់ផត។
“”