វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្មម៉ាប
ន. [ថ្ម-ម៉ាប]
ថ្មមួយប្រភេទរឹងជាងថ្មកែវ មានច្រើនពណ៌ ដូចជា ខ្មៅ ស ប្រផេះ ដាំដែង លឿង ខៀវ បៃតង ហើយមានឆ្នូតពណ៌នៅក្នុងនោះ។ គេប្រើវាជាគ្រឿងសំណង់និងធ្វើជារូបចម្លាក់ផ្សេងៗ :
ថ្មមួយប្រភេទរឹងជាងថ្មកែវ មានច្រើនពណ៌ ដូចជា ខ្មៅ ស ប្រផេះ ដាំដែង លឿង ខៀវ បៃតង ហើយមានឆ្នូតពណ៌នៅក្នុងនោះ។ គេប្រើវាជាគ្រឿងសំណង់និងធ្វើជារូបចម្លាក់ផ្សេងៗ :
ថ្មមួយប្រភេទរឹងជាងថ្មកែវ មានច្រើនពណ៌ ដូចជា ខ្មៅ ស ប្រផេះ ដាំដែង លឿង ខៀវ បៃតង ហើយមានឆ្នូតពណ៌នៅក្នុងនោះ។ គេប្រើវាជាគ្រឿងសំណង់និងធ្វើជារូបចម្លាក់ផ្សេងៗ :
“ជណ្ដើរធ្វើអំពីថ្មម៉ាប, កម្រាលថ្មម៉ាប។”