វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្លឹង
កិ. [ថ្លឹង]
លើកស្ទង់ទម្ងន់ :
លើកស្ទង់ទម្ងន់ :
លើកស្ទង់ទម្ងន់ :
“ថ្លឹងមាស, ថ្លឹងទោស។”
ប្រដាប់ធ្វើដោយឈើ មានរាងជាស្នូកវែងមានដងចងប្រយោលភ្ជាប់មកនឹងក្បាលស្នូក មានជណ្ដើរសម្រាប់ឡើងចុះជាន់ក្បាលស្នូកពន្លិច យកទឹកយោងចាក់បង្ហូរដាក់ស្រែ, ច្រើនប្រើធ្វើស្រែប្រាំង :
“ដងថ្លឹង, កំពីងថ្លឹង, ជាន់ថ្លឹង។”