វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ថ្វឺយ!
ឧ. [ថ្វឺយ]
សូរចេញពីមាត់តាមក្រោយទឹកមាត់ដែលស្ដោះមកដោយសម្ដែងអាការៈមើលងាយ, បញ្ជោះឬតូចចិត្ត, ទាស់ចិត្ត, ស្ដាយក្រោយ :
សូរចេញពីមាត់តាមក្រោយទឹកមាត់ដែលស្ដោះមកដោយសម្ដែងអាការៈមើលងាយ, បញ្ជោះឬតូចចិត្ត, ទាស់ចិត្ត, ស្ដាយក្រោយ :
សូរចេញពីមាត់តាមក្រោយទឹកមាត់ដែលស្ដោះមកដោយសម្ដែងអាការៈមើលងាយ, បញ្ជោះឬតូចចិត្ត, ទាស់ចិត្ត, ស្ដាយក្រោយ :
“ថ្វឺយ! អញស្អប់មុខណាស់!; ថ្វឺយ! ខូចការអស់។”
(ព.ទ្រ.)។