វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទូច
កិ. [ទ-ទូច]
ត្រូវការមិនលែង, ធ្វើថែមដដែលៗ មិនលែង, សម្ដែងអាការៈច្រំដែល :
ត្រូវការមិនលែង, ធ្វើថែមដដែលៗ មិនលែង, សម្ដែងអាការៈច្រំដែល :
ត្រូវការមិនលែង, ធ្វើថែមដដែលៗ មិនលែង, សម្ដែងអាការៈច្រំដែល :
“ខ្ញុំបានឃាត់ថាកុំឱ្យទៅ វាចេះតែទទូចសុំទៅ។”