វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទួល
កិ. [ទ-ទួល]
ព្រមតាម, ព្រមយក, ព្រមស្គាល់, ព្រមព្រៀងរាក់ទាក់ :
ព្រមតាម, ព្រមយក, ព្រមស្គាល់, ព្រមព្រៀងរាក់ទាក់ :
ព្រមតាម, ព្រមយក, ព្រមស្គាល់, ព្រមព្រៀងរាក់ទាក់ :
“គេព្រមទទួលពាក្យនោះហើយ, ទទួលភ្ញៀវ។”
លូកដៃទៅទ្រ ទៅយករបស់អ្វីៗដែលគេហុចមក :
“បានទទួលប្រាក់ពីគេ ៥០០ រៀល។”
យក ឬទទួលអ្វីមួយពីនរណាម្នាក់ :
“កម្ពុជាទទួលបានពានរង្វាន់ពីអង្គការសុខភាពពិភពលោក។”
សម្រេចបានលទ្ធផលពីការខិតខំប្រឹងប្រែង។
“”
ព្រមយក ព្រមដឹងឮ សុខចិត្តយក។
“”