វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទើសទទែង
ដែលនាំឱ្យទើសនាយទើសអាយ, ដែលច្រងេងច្រងាងនាំឱ្យទើសទែង :
ដែលនាំឱ្យទើសនាយទើសអាយ, ដែលច្រងេងច្រងាងនាំឱ្យទើសទែង :
ដែលនាំឱ្យទើសនាយទើសអាយ, ដែលច្រងេងច្រងាងនាំឱ្យទើសទែង :
“ចូរកាប់មែកស្វាយ១មែក ដែលទោរមករកថ្នល់នេះចោលចេញទៅ កុំទុកនាំឱ្យទទើសទទែង។”