វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទទ្រេតទទ្រោត
គុ., គុ.កិ. [ទ-ទ្រេត-ទ-ទ្រោត]
ដែលងាកទៅខាងទ្រេតទៅមុខ, ទ្រេតចុះទ្រេតឡើងរឿយៗ, ស្ទើរដួលស្ទើរទេ :
ដែលងាកទៅខាងទ្រេតទៅមុខ, ទ្រេតចុះទ្រេតឡើងរឿយៗ, ស្ទើរដួលស្ទើរទេ :
ដែលងាកទៅខាងទ្រេតទៅមុខ, ទ្រេតចុះទ្រេតឡើងរឿយៗ, ស្ទើរដួលស្ទើរទេ :
“ដំណើរទទ្រេតទទ្រោត; ដើរទទ្រេតទទ្រោត។”