វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន្តជ
គុ., ន. [ទ័ន-តៈ-ជៈ]
ដែលកើតអំពីធ្មេញ ឬដែលកើតត្រង់ធ្មេញ; ព្យញ្ជនៈមានទីកើតសំឡេងចេញត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ, បានខាងព្យញ្ជនៈ ៧តួគឺ ត ថ ទ ធ ន ល ស។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលកើតអំពីធ្មេញ ឬដែលកើតត្រង់ធ្មេញ; ព្យញ្ជនៈមានទីកើតសំឡេងចេញត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ, បានខាងព្យញ្ជនៈ ៧តួគឺ ត ថ ទ ធ ន ល ស។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់