វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទន្លាក់
ន. [ទន់-លាក់]
ទីដែលធ្លាក់ ទន្លាក់ទឹក ទីដែលមានទឹកធ្លាក់ (ទីទៃពី ទម្លាក់)។
ទីដែលធ្លាក់ ទន្លាក់ទឹក ទីដែលមានទឹកធ្លាក់ (ទីទៃពី ទម្លាក់)។
ទីដែលធ្លាក់ ទន្លាក់ទឹក ទីដែលមានទឹកធ្លាក់ (ទីទៃពី ទម្លាក់)។
“”
ទឹកឈូ គឺទីធ្លាក់នៃទឹកដែលមានឮសូរឈូជានិច្ច។
“”
ជ្រោះដែលមានទឹកធ្លាក់នាភ្នំ។
“”
(ម.ព. ទន្លាក់ឈូ)។
“”