វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទម្រាំ
ឈ. [ទំ-រាំ]
ទ្រាំតែ, ដរាបតែ, ដរាបដល់, ត្រាតែ :
ទ្រាំតែ, ដរាបតែ, ដរាបដល់, ត្រាតែ :
ទ្រាំតែ, ដរាបតែ, ដរាបដល់, ត្រាតែ :
“ទម្រាំគេមកដល់; ទម្រាំបាយឆ្អិន; យើងធ្វើការបណ្ដើរទៅ ទម្រាំលោកអញ្ជើញមកដល់។ ទំនុកបំពេកូនសម័យបុរាណថា កូនអើយដេកទៅ កូនពៅនាងកុំយំ ទម្រាំបាយងំ ស៊ីរួចហើយដើរលេង។ ក្នុងសម័យយើងឥឡូវគួរថា ...ស៊ីរួចហើយខំរៀន ឬ ...ទៅរៀន ដូច្នេះវិញ។”