វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ទម្លាក់

កិ. [ទំ-លាក់]

ធ្វើឱ្យធ្លាក់; លែងចោលឱ្យរបូតជ្រុះធ្លាក់ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ

១

ធ្វើឱ្យធ្លាក់; លែងចោលឱ្យរបូតជ្រុះធ្លាក់ :

ឧទាហរណ៍

“ទម្លាក់ផ្លែឈើ។”

២

តាំងក្រាញទម្រន់នៅ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

(ម.ព. ទម្លាក់ចិត្ត)។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

លាកចិត្តឬលាកគំនិត។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ព.ប្រ.) ទម្លាក់ប្រមោយគោះដីឮសូរដូចគេបោះបំពង់ទម្លាក់ទៅលើដី (ដំរី) :

ឧទាហរណ៍

“ដំរីទម្លាក់បំពង់ឱ្យសញ្ញាថា វាទទួលស្ដាប់បង្គាប់ហើយ (គេអាចចូលទៅចាប់វាបាន)។ល។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

បន្តរៀនទៀត