វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទម្លាប់
កិ. [ទំ-លាប់]
ធ្វើឱ្យធ្លាប់, ឱ្យថ្នឹក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ធ្វើឱ្យធ្លាប់, ឱ្យថ្នឹក :
ឧទាហរណ៍
“ទម្លាប់ខ្លួន, ទម្លាប់ចិត្ត, ទម្លាប់ដៃ, ទម្លាប់មាត់។ល។”
២
ការដែលធ្លាប់, លំអានដែលធ្លាប់តែមានមក :
ឧទាហរណ៍
“ទម្លាប់ចាស់បុរាណ; ធ្វើតាមទម្លាប់ពីមុនមក; មានទម្លាប់ពីនាយមក។ល។”
៣
ពាក្យបរិវារសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ទំនៀម ថា :
ឧទាហរណ៍
“ទំនៀមទម្លាប់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់