វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទស្សនកិច្ច
ន. [ទ័ស-សៈ-ណៈ-កិច]
ចក្ខុដែលមានការឃើញជានិច្ច ឬជាមុខការ។
ចក្ខុដែលមានការឃើញជានិច្ច ឬជាមុខការ។
ចក្ខុដែលមានការឃើញជានិច្ច ឬជាមុខការ។
“”
ការធ្វើទស្សនាចរណ៍ទៅកាន់ទីណាមួយឬជួបជនណាម្នាក់ ក្នុងគោលបំណងអ្វីមួយ :
“ប្រមុខរដ្ឋាភិបាលបានអញ្ជើញទៅធ្វើទស្សកិច្ចនៅប្រទេសក្រៅ។”