វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទារកវប្បកម្ម
ន. [ទា-រក់-វ៉ាប់-ប៉ៈ-កាំ]
ការចិញ្ចឹមក្មេង ដោយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមានសុខុមាលភាព និងទទួលបានការគាំពារ។
ការចិញ្ចឹមក្មេង ដោយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមានសុខុមាលភាព និងទទួលបានការគាំពារ។
ការចិញ្ចឹមក្មេង ដោយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមានសុខុមាលភាព និងទទួលបានការគាំពារ។
“”