វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទារកវប្បករ
ន. [ទា-រក់-វ៉ាប់-ប៉ៈ-ក]
អ្នកដែលចិញ្ចឹមក្មេង ដោយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមានសុខុមាលភាព និងទទួលបានការគាំពារ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលចិញ្ចឹមក្មេង ដោយធ្វើយ៉ាងណាឱ្យមានសុខុមាលភាព និងទទួលបានការគាំពារ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់