វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទាល់តែ
ធ., ឈ. [ទាល់-តែ]
លុះតែ, ត្រាតែ, ដរាបតែ, ទល់នឹង; ពីដើមរហូតដល់ចុង :
លុះតែ, ត្រាតែ, ដរាបតែ, ទល់នឹង; ពីដើមរហូតដល់ចុង :
លុះតែ, ត្រាតែ, ដរាបតែ, ទល់នឹង; ពីដើមរហូតដល់ចុង :
“ទាល់តែមានការទើបអ្នកមករកខ្ញុំ; ខ្ញុំធ្វើការនេះទាល់តែហើយទើបទៅផ្ទះ។”