វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទាសភាព
ន. [ទា-សៈ-ភាប]
ភាពនៃមនុស្សដែលជាខ្ញុំកំដរ, ជាបាវព្រាវ; ដំណើរដែលនៅជាខ្ញុំកញ្ជះគេ :
ភាពនៃមនុស្សដែលជាខ្ញុំកំដរ, ជាបាវព្រាវ; ដំណើរដែលនៅជាខ្ញុំកញ្ជះគេ :
ភាពនៃមនុស្សដែលជាខ្ញុំកំដរ, ជាបាវព្រាវ; ដំណើរដែលនៅជាខ្ញុំកញ្ជះគេ :
“មនុស្សខ្សត់ទ្រព្យសម្បត្តិ ឬ ខ្សត់ប្រាជ្ញា ច្រើនតែធ្លាក់ខ្លួនក្នុងទាសភាព។”