វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទិដ្ឋានុគតិ
ន. [ទិត-ឋា-នុ-គៈ-តិ]
ការប្រព្រឹត្តតាម, ការយកតម្រាប់; បែបបទ, បែបយ៉ាង, តម្រាប់ឬសណ្ដាប់ធ្នាប់ ដែលទុកជាបែបឱ្យគេធ្វើតាម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការប្រព្រឹត្តតាម, ការយកតម្រាប់; បែបបទ, បែបយ៉ាង, តម្រាប់ឬសណ្ដាប់ធ្នាប់ ដែលទុកជាបែបឱ្យគេធ្វើតាម :
ឧទាហរណ៍
“សណ្ដាប់ធ្នាប់របស់បុព្វបុរស រមែងបានជាទិដ្ឋានុគតិរបស់បច្ឆិមជនតា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់