ទិព្វ

ដែលជារបស់ទេវតា, ដែលទាក់ទងគ្នានឹងពួកទេវតា, ដែលមាននៅក្នុងទេវលោក :

(ព.ប្រ.) ដែលប្រហែលនឹងរបស់ទេវតា :

ភ្នែកទិព្វ។

ញាណទិព្វ។

មន្តទិព្វ។

សម្ដីទិព្វ។

វិមានទិព្វ។

ព្រៃទិព្វ គឺសួនឬឧទ្យានទិព្វ។

សំឡេងទិព្វ, សូរសព្ទជាទិព្វ។

សាក្សីទិព្វ។

ដូចគ្នានឹង ទិព្វសោត។

អារម្មណ៍ទិព្វ។

(ព.ប្រ.) ភ្នែកដូចជាទិព្វ។

(ព.ប្រ.) ញាណដូចជាទិព្វ។

(ព.ប្រ.) មន្តដ៏វិសេសដូចជាទិព្វ; ខាងសាសនាព្រាហ្មណ៍ច្រើនហៅពាក្យ ឱម! ថា ទិព្វមន្ត។

(ព.ប្រ.) សម្ដីដូចជាទិព្វ គឺសម្ដីដែលថាឱ្យកើតអ្វីក៏កើតដូចថា។

(ព.ប្រ.) ប្រាសាទដែលមានលំអប្រៀបដូចវិមានទិព្វ។

(ព.ប្រ.) សួនឬឧទ្យានដែលមានលំអ ប្រៀបប្រដូចនឹងសួនឬឧទ្យានរបស់ទេវតា។

(ព.ប្រ.) សំឡេងឬសូរសព្ទដែលពីរោះប្រៀបស្មើនឹងសំឡេងសូរសព្ទជាទិព្វ។

(ព.ប្រ.) សាក្សីដែលឆ្លើយតាមសេចក្ដីពិតឥតមានល្អៀង បំភ្លឺដំណើរក្ដី ដែលកំបាំងដែលចង្អៀតឱ្យទូលាយងាយយល់ហាក់ដូចជាទេវតា មកបំភ្លឺចៅក្រមឱ្យឃើញសេចក្ដីពិត។

(ព.ប្រ.) ត្រចៀកដូចជាទិព្វ។

(ព.ប្រ.) អារម្មណ៍ដូចជាទិព្វ។

ទៅកាន់ទេវលោកហើយ (ស្លាប់) ; ដែលទៅកើតជាទេវតាហើយ (ដែលស្លាប់ហើយ) ; ខ្មែរយើងប្រើជារាជសព្ទ :

ស្រីសួគ៌, ស្រីអប្សរ។

ដូចគ្នានឹង ទិព្វចក្ខុ។

ទឹកទិព្វ; បរទ។

ដូចគ្នានឹង ទិព្វវាចា។

ត្រចៀកទិព្វ។