វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទិវង្គត
កិ., គុ. [ទិ-វង់-គត់]
ទៅកាន់ទេវលោកហើយ (ស្លាប់) ; ដែលទៅកើតជាទេវតាហើយ (ដែលស្លាប់ហើយ) ខ្មែរយើងប្រើជារាជសព្ទ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទៅកាន់ទេវលោកហើយ (ស្លាប់) ; ដែលទៅកើតជាទេវតាហើយ (ដែលស្លាប់ហើយ) ខ្មែរយើងប្រើជារាជសព្ទ :
ឧទាហរណ៍
“ទ្រង់សោយព្រះទិវង្គត ...។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់