វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទឹកដោះ
ន. [ទឹក-ដោះ]
ទឹកដែលចេញពីដោះ មានពណ៌សមានរសផ្អែម :
ទឹកដែលចេញពីដោះ មានពណ៌សមានរសផ្អែម :
ទឹកដែលចេញពីដោះ មានពណ៌សមានរសផ្អែម :
“ទឹកដោះមនុស្ស, ទឹកដោះគោ, ទឹកដោះពពែ ...។”
ទឹកដោះមានពណ៌លឿងសម្បូរដោយសារជាតិប្រូតេអ៊ីនជាពិសេសអាល់ប៊ុយមីនដែលមានតួនាទីទប់ស្កាត់ជំងឺរលាកក្រពះ ពោះវៀន បន្សាត់អាចម៍ព្រៃ និងនាំអង់ទីករពីម្ដាយទៅកូន ចេញក្រោយពីការសម្រាលកូនរួចរយៈពេលតែពីរឬបីថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ។
“”
(សំនួន.) (ម.ព. មិនទាន់ជ្រុះអាចម៍ក្របី)។
“”
ឈ្មោះឈើហូបផ្លែមួយប្រភេទ មានផ្លែទុំសម្បករលោងនិងមានទឹកដមពណ៌ដូចទឹកដោះ។ ខ្លះហៅ ទឹកដោះគោ ក៏មាន។
“”