វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទឹកនោម
ន. [ទឹក-នោម]
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ទឹកមានក្លិនឆ្អេះ ដែលមនុស្សឬសត្វបញ្ចេញពីក្នុងកាយតាមបស្សាវមគ្គ, ទឹកមូត្រ; (ព.ខ្ព.) ហៅ បស្សាវៈឬទឹកបស្សាវៈ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ជំងឺទាំងឡាយដែលធ្វើឱ្យមានជាតិប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងទឹកនោម, ប្រតេអ៊ីនូរី (ពាក្យពេទ្យ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ឈ្មោះជំងឺធ្ងន់ធ្ងរម្យ៉ាងដែលរាងកាយមិនអាចគ្រប់គ្រងជាតិស្ករនៅក្នុងឈាមបាន ដោយសារកង្វះអាំងស៊ុយលីន :
ឧទាហរណ៍
“នៅពេលមានជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជាតិស្ករកកើតកាន់តែច្រើនឡើងនៅក្នុងឈាម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់