វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទឹកមន្ត
ន. [ទឹក-មន់]
ទឹកមង្គលដែលព្រះសង្ឃសូត្រចម្រើនពុទ្ធមន្ត ឬទឹកដែលអ្នកចេះមន្តអាគមសូត្រកូរផ្លុំ សម្រាប់ស្រោច, ងូត បង្ការខ្លួន ឬជម្រះចង្រៃ (តាមទម្លាប់អ្នកជឿ)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ទឹកមង្គលដែលព្រះសង្ឃសូត្រចម្រើនពុទ្ធមន្ត ឬទឹកដែលអ្នកចេះមន្តអាគមសូត្រកូរផ្លុំ សម្រាប់ស្រោច, ងូត បង្ការខ្លួន ឬជម្រះចង្រៃ (តាមទម្លាប់អ្នកជឿ)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់