វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុក្កដាបត្តិ
ន. [ទុក-កៈ-ដា-បាត់]
អាបត្តិឬទោសដែលកើតមានព្រោះប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ផ្សេងៗ ដូចជាភិក្ខុស្ដោះទឹកមាត់ដាក់ស្មៅស្រស់ត្រូវទុក្កដាបត្តិ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អាបត្តិឬទោសដែលកើតមានព្រោះប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ផ្សេងៗ ដូចជាភិក្ខុស្ដោះទឹកមាត់ដាក់ស្មៅស្រស់ត្រូវទុក្កដាបត្តិ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់