វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុគ៌ម
គុ. [ទុ-រៈ-គំ]
ដែលទៅបានដោយកម្រ, ដែលកម្រអ្នកណាមួយទៅដល់ :
ដែលទៅបានដោយកម្រ, ដែលកម្រអ្នកណាមួយទៅដល់ :
ដែលទៅបានដោយកម្រ, ដែលកម្រអ្នកណាមួយទៅដល់ :
“ព្រៃទុគ៌ម គឺព្រៃធំជ្រៅស្ងាត់ដាច់សង្វែង ក្រាស់ប៉ឺនដោយញៀតស្បាតកម្រអ្នកណាមួយតត្រុករុកចូលទម្លុះទៅបាន។”
(ច្រើនសរសេរក្លាយជា ទុរគម)។