វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុច្ចរិត
ន. [ទុច-ចៈ-រ៉ិត]
ដំណើរប្រព្រឹត្តអាក្រក់ដោយកាយ, វាចា, ចិត្ត, (អកុសល) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដំណើរប្រព្រឹត្តអាក្រក់ដោយកាយ, វាចា, ចិត្ត, (អកុសល) :
ឧទាហរណ៍
“គប្បីវៀរចាកទុច្ចរិត, ទុច្ចរិតជាអំពើដែលបណ្ឌិតត្រូវតែចៀសវាង។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. សុចរិត)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់