វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុជ៌ន
[ទុ-រៈ-ជន់]
ជនអាក្រក់, ជនចិត្តអាក្រក់ (មនុស្សចិត្តអាក្រក់)។
ជនអាក្រក់, ជនចិត្តអាក្រក់ (មនុស្សចិត្តអាក្រក់)។
ជនអាក្រក់, ជនចិត្តអាក្រក់ (មនុស្សចិត្តអាក្រក់)។
“”
ប្រើដូចជា គុ. ក៏បាន :
“មនុស្សទុជ៌ន គឺមនុស្សដែលមានចិត្តអាក្រក់ពីកំណើត; ច្រើនសរសេរក្លាយជា ទុរជន។”