វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុតិយ
[ទុ-តិ-យ៉ៈ]
ប្រុសជាគម្រប់ពីរ គឺកូនប្រុសឬសំឡាញ់។
ប្រុសជាគម្រប់ពីរ គឺកូនប្រុសឬសំឡាញ់។
ប្រុសជាគម្រប់ពីរ គឺកូនប្រុសឬសំឡាញ់។
“”
គម្រប់ពីរ, ទីពីរ។ ខ្មែរយើង ម.ប្រ., មានប្រើខ្លះតែរួមចូលនឹងសព្ទឯទៀតឱ្យជាបទសមាស ដូចជា :
“ទុតិយជវ័ន ជវ័នទី ២។”
បាទទីពីរ (ឃ្លាទីពីរនៃពាក្យកាព្យ) ; ជំហានទីពីរ; ទុតិយភាគ ភាគទីពីរ; ទុតិយវគ្គ វគ្គទីពីរ ជាដើម។
“”
(ខ្មែរយើងមិនសូវប្រើ)។