វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុព្វចបុគ្គល
បុគ្គលដែលគេស្ដីថាបានដោយកម្រ, បុគ្គលដែលគេពិបាកប្រដៅ ឬពិបាកទូន្មាន, បុគ្គលចចេសមុខរឹង :
បុគ្គលដែលគេស្ដីថាបានដោយកម្រ, បុគ្គលដែលគេពិបាកប្រដៅ ឬពិបាកទូន្មាន, បុគ្គលចចេសមុខរឹង :
បុគ្គលដែលគេស្ដីថាបានដោយកម្រ, បុគ្គលដែលគេពិបាកប្រដៅ ឬពិបាកទូន្មាន, បុគ្គលចចេសមុខរឹង :
“ទុព្វចបុគ្គលច្រើនតែធ្លាក់ខ្លួនទៅជាមនុស្សឯកឯង។”