វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុរេន
[ទុ-រេន]
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ផ្លែមានឱជារសផ្អែម, សម្រាប់ប្រើជាបង្អែមមានតម្លៃ, សំបកផ្លែមានបន្លារឹង; ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ដាំកើតត្រង់ទីតំបន់ខ្លះដោយអន្លើ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើដំណាំមួយប្រភេទ ផ្លែមានឱជារសផ្អែម, សម្រាប់ប្រើជាបង្អែមមានតម្លៃ, សំបកផ្លែមានបន្លារឹង; ក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ ដាំកើតត្រង់ទីតំបន់ខ្លះដោយអន្លើ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះស្វាយមួយប្រភេទ ផ្លែមានក្លិននិងឱជារសស្រដៀងនិងទុរេន :
ឧទាហរណ៍
“ស្វាយទុរេន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់