វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុំ
គុ. [ទុំ]
ទីទៃពីខ្ចីពីចាស់ គឺដែលដល់កំណត់ជិតជ្រុះពីមែក, ពីទង :
ទីទៃពីខ្ចីពីចាស់ គឺដែលដល់កំណត់ជិតជ្រុះពីមែក, ពីទង :
ទីទៃពីខ្ចីពីចាស់ គឺដែលដល់កំណត់ជិតជ្រុះពីមែក, ពីទង :
“ស្លឹកឈើទុំ, ផ្លែឈើទុំ។”
ពាក្យប្រើផ្សំជាមួយនឹងរោគដែលដល់កំណត់នឹងបែកនឹងធ្លាយ ឬរោគដែលកើតយូរទាំងជ្រុលណាស់ហើយ ក៏ហៅ ទុំ ដែរ :
“បូសទុំ, ឫសដូងបាតទុំ; រោគទុំណាស់ទៅហើយ គ្មានពេទ្យណាមើលជាទេ។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ចាស់ :
“ចាស់ទុំ គឺមនុស្សដែលចាស់ណាស់ហើយ។”
(ម.ព. អករ៍{¥¥}២{££} ផង)។