វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទូទុក្ខ
ដែលមានទុក្ខទំនៅជានិច្ច មិនស្រាកស្រាន្ត, ដែលឱបក្រសោបសេចក្ដីព្រួយទុកឱ្យមាននៅជានិច្ច :
ដែលមានទុក្ខទំនៅជានិច្ច មិនស្រាកស្រាន្ត, ដែលឱបក្រសោបសេចក្ដីព្រួយទុកឱ្យមាននៅជានិច្ច :
ដែលមានទុក្ខទំនៅជានិច្ច មិនស្រាកស្រាន្ត, ដែលឱបក្រសោបសេចក្ដីព្រួយទុកឱ្យមាននៅជានិច្ច :
“មនុស្សទូទុក្ខ។”