វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទូរសព្ទ
ន. [ទូ-រៈ-សាប់]
ប្រដាប់សម្រាប់និយាយបញ្ចូនសំឡេង ឆ្លើយឆ្លងទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន :
ប្រដាប់សម្រាប់និយាយបញ្ចូនសំឡេង ឆ្លើយឆ្លងទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន :
ប្រដាប់សម្រាប់និយាយបញ្ចូនសំឡេង ឆ្លើយឆ្លងទៅកាន់ទីឆ្ងាយបាន :
“និយាយទូរសព្ទ, បានទទួលដំណឹងតាមទូរសព្ទ។”
ទូរសព្ទដែលគេអាចយកតាមខ្លួនបាន។
“”
ទូរសព្ទដែលគេអាចយកតាមខ្លួនបាននិងមានមុខងារកុំព្យូទ័រ។
“”
(ម.ព. ទូរសព្ទចល័ត)។
“”
(ធ្លាប់ហៅមកថា ខ្សែលួសខ្សឹប ប៉ុន្តែត្រូវលែងប្រើពាក្យនេះតទៅទៀត ព្រោះនិយាយឮៗ ពុំមែនខ្សឹបៗទេ)។