វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទើងមើង
គុ. [ទើង-មើង]
ដែលមានរាងធំឥតសម, ធំទ្រមើង, ដែលមើលទៅឃើញធ្មើង, ឬឃើញធ្ងើង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានរាងធំឥតសម, ធំទ្រមើង, ដែលមើលទៅឃើញធ្មើង, ឬឃើញធ្ងើង :
ឧទាហរណ៍
“ក្បាលទើងមើង។”
២
ដែលធ្មើងចុះធ្មើងឡើងមមិងមមាំង :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សទើងមើង (ព. ម.)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់