វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទេយ្យទាន
ន. [ទៃ-យៈ-ទាន]
ឈ្មោះវត្ថុដែលគេត្រូវឱ្យជាទាន; បច្ច័យទាំង ៤មានចីវរប្បច្ច័យជាដើម ក៏ហៅថា ទេយ្យទាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះវត្ថុដែលគេត្រូវឱ្យជាទាន; បច្ច័យទាំង ៤មានចីវរប្បច្ច័យជាដើម ក៏ហៅថា ទេយ្យទាន :
ឧទាហរណ៍
“ទទួលទេយ្យទាន, ប្រគេនទេយ្យទានចំពោះព្រះសង្ឃ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់