វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទេវកថា
ន. [ទេ-វៈ-កៈ-ថា]
(អ.សិ.) តំណាលកថាប្រជាប្រិយមួយប្រភេទដែលមានដំណើររឿងនិយាយអំពីទេវៈ ពន្យល់បកស្រាយអំពីបាតុភូតធម្មជាតិនៅក្នុងសម័យកាលដែលមនុស្សមិនទាន់យល់ដឹងបាន ដោយភ្ជាប់នឹងជំនឿលើទេវៈ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(អ.សិ.) តំណាលកថាប្រជាប្រិយមួយប្រភេទដែលមានដំណើររឿងនិយាយអំពីទេវៈ ពន្យល់បកស្រាយអំពីបាតុភូតធម្មជាតិនៅក្នុងសម័យកាលដែលមនុស្សមិនទាន់យល់ដឹងបាន ដោយភ្ជាប់នឹងជំនឿលើទេវៈ :
ឧទាហរណ៍
“រឿងអ្នកតាទឹកអ្នកតាភ្នំ រឿងកំណើតរន្ទះ...ជាទេវកថា។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់