វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទេសកាល
ន. [ទេស-កាល]
កាលសម័យរបស់ប្រទេស ឬកាលដែលនិយមទៅតាមប្រទេស។ កាលដែលប្លែក; ពុំជួរកាល គឺកាលសម័យដែលបណ្ដាលឱ្យកើតមានហេតុឬមានអ្វីឡើងខុសពីធម្មតា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
កាលសម័យរបស់ប្រទេស ឬកាលដែលនិយមទៅតាមប្រទេស។ កាលដែលប្លែក; ពុំជួរកាល គឺកាលសម័យដែលបណ្ដាលឱ្យកើតមានហេតុឬមានអ្វីឡើងខុសពីធម្មតា :
ឧទាហរណ៍
“កំពុងនៅសុខៗ មិនដឹងជាទេសកាលអ្វី ស្រាប់តែមកនាំបណ្ដាលឱ្យកំពូលចេតិយ រលំបាក់ខ្ទេចខ្ទីអស់។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់