វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនប់
[ទំ-នប់]
ពំនូកដីដែលគេលើកទប់រាំងផ្លូវទឹក :
ពំនូកដីដែលគេលើកទប់រាំងផ្លូវទឹក :
ពំនូកដីដែលគេលើកទប់រាំងផ្លូវទឹក :
“លើកទំនប់។”
(ព.ប្រ.) ឧបាយ; ទ្រព្យ; សំណូក ឬមនុស្សដែលទប់ផ្លូវសេចក្ដី, ទប់ដំណើរឱ្យអាក់ ឱ្យទើសទាក់ ទៅតាមលំអានតាមគន្លងមិនរួច :
“កុំអាងទំនប់ជាងច្បាប់។”