វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនាន់
ន. [ទំ-នាន់]
ជាន់, ស្រករ, ស្របាល, កាលសម័យឬមនុស្សដែលគេកើតទាន់បានឃើញបានដឹងជាក់ :
ជាន់, ស្រករ, ស្របាល, កាលសម័យឬមនុស្សដែលគេកើតទាន់បានឃើញបានដឹងជាក់ :
ជាន់, ស្រករ, ស្របាល, កាលសម័យឬមនុស្សដែលគេកើតទាន់បានឃើញបានដឹងជាក់ :
“កាលទំនាន់ជីតាខ្ញុំ ស្រូវថោកណាស់ មិនមានតម្លៃដូចក្នុងជាន់ឥឡូវនេះទេ។”
(ម.ព. ជំនាន់ ផង)។