វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនាល់
ន. [ទំ-នាល់]
ដំណើរ, អំពើ, សេចក្ដីដែលទាល់គឺដែលទើសទៅមិនរួច :
ដំណើរ, អំពើ, សេចក្ដីដែលទាល់គឺដែលទើសទៅមិនរួច :
ដំណើរ, អំពើ, សេចក្ដីដែលទាល់គឺដែលទើសទៅមិនរួច :
“ទំនាល់ផ្លូវ, ទំនាល់គំនិត។”
(ម.ប្រ.; ច្រើនប្រើថា ដំណើរទាល់, សេចក្ដីទាល់, ការទាល់, ដោយទាល់, ទាំងទាល់)។