វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនាស់
[ទំ-នាស់]
ពាក្យ, ដំណើរ, សេចក្ដី, អំពើដែលទាស់, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា :
ពាក្យ, ដំណើរ, សេចក្ដី, អំពើដែលទាស់, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា :
ពាក្យ, ដំណើរ, សេចក្ដី, អំពើដែលទាស់, ដែលផ្ទុយគ្នា, ដែលទីទៃពីគ្នា :
“ទៅ ជាទំនាស់នឹង មក, ខុស នឹង ត្រូវ, គុណ នឹង ទោស, ខ្ពស់ នឹង ទាប, វែង នឹង ខ្លី។ល។”
(អ.សិ.) ការប្រឈមគ្នារវាងកម្លាំងឬសភាវៈពីរផ្ទុយគ្នា។ ទំនាស់បង្កើតឱ្យដំណើររឿងមានភាពស្មុគស្មាញ តានតឹង ធ្វើឱ្យអ្នកអានជក់ចិត្ត ដិតអារម្មណ៍ រំភើប សប្បាយរីករាយ រំជួលចិត្ត :
“ទំនាស់មាន ទំនាស់ក្នុងខ្លួន និងទំនាស់ក្រៅខ្លួន។”
(ម.ព. ផ្ទុយ ផង)។