វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទំនើង
[ទំ-នើង]
សេចក្ដីទើង, ដំណើរដែលធ្វើឥតទើសទាល់តាមតែអំណាចចិត្ត, អំពើចិត្ត, ចំណង់ :
សេចក្ដីទើង, ដំណើរដែលធ្វើឥតទើសទាល់តាមតែអំណាចចិត្ត, អំពើចិត្ត, ចំណង់ :
សេចក្ដីទើង, ដំណើរដែលធ្វើឥតទើសទាល់តាមតែអំណាចចិត្ត, អំពើចិត្ត, ចំណង់ :
“ធ្វើតាមទំនើងចិត្ត, ប្រព្រឹតតាមទំនើង។”
ពាល, ដែលមិនស្គាល់ខុសត្រូវ, ដែលមិនស្ដាប់បង្គាប់ :
“ក្មេងទំនើង, ពួកទំនើង។”
(ម.ព. សេរីភាព ផង)។